تمرینات خوب برای سالمندان چیست؟

» تمرینات خوب برای سالمندان چیست؟

پیاده روی بهترین ورزش برای سالمندانی است که دچار بیماری‌های مربوط هستند چرا که نیمه پایینی بدن کمتر دچار فشار است و به سر فشاری وارد نمی‌شود. سالمندانی که دچار بیماری در ناحیه پاهای خود هستند از ورزش‌هایی که به پا آسیب وارد می‌کند باید پرهیز کنند

اگر اندام‌های داخلی مانند کبد و طحال یا دستگاه گوارش آسیب دیده و بیمار باشند، بهتر است ورزش به دست‌ها و پاها محدود شود، به شرطی که مانعی در ورزش آن‌ها نباشد. البته این مساله درباره تمام افرادی که عضوی بیمار دارند، در حین ورزش باید رعایت شود.

توجه طبق توصیه حكما بهتر است افراد قبل و بعد از ورزش، عضو بیمار را با روغن‌هایی مانند: روغن شوید و بابونه ماساژ دهند؛ این کار عضو را تقویت کرده و به دفع مواد زائد کمک می‌کند

ورزش معتدل برای حفظ سلامتی سالمندان بسیار مفید است اما باید توجه داشته باشند که ورزش را با اصول خاص انجام دهند چرا که ممکن است به بیماریهای مختلفی مبتلا باشند، در ورزش پیران باید اختلاف حالت‌های جسم و عادت آن‌ها را در ورزش کردن در نظر بگیریم و اگر جسم این افراد در اعتدال باشد ورزش‌های معتدل برای آن‌ها مفید است.

اندام‌هایی که بیمار است نباید در هنگام ورزش تحت تاثیر فشار قرار بگیرد. سالمندانی که مبتلا به سرگیجه، صرع، اختلالات عروق مغزی و بیماریهای مربوط به سر هستند، نباید در هنگام ورزش کردن سرشان را خم یا بچرخانند و حرکت دهند.

تدابیر ورزش سالمندان

برای دستیابی و حفظ تندرستی رعایت اعتدال در جنبه های مختلف زندگی ضروری است، یکی از جنبه های مهم زندگی حرکت و سکون بدنی است، هرچند جامعه امروزی به طور کلی دچار نوعی رخوت و کاهش فعالیت و تحرک بدنی است اما هستند کسانی که در اثر زیاده روی در حرکت نیز دچار مشکل می شوند. گرچه حرکت یک مفهوم کلی است اما منظور اصلی در این بخش ورزش است.

ورزش باعث تولید و افزایش حرارت غریزی می شود.

ورزش با تولید گرمای ملایم در بدن، مواد دفعی را رقیق کرده و به طور منظم و مرتب آنها را از جای خود حرکت داده و به خروج آنها از بدن کمک می کند و مانع تجمع مواد زاید و ایجاد بیماری می شود.

بر اثر ورزش مفاصل، تاندون ها، رباط ها و عضلات محکم می گردند.

اندام ها بر اثر ورزش برای پذیرش غذا آمادگی بیشتری می یابند، زیرا مواد دفعی آنها خارج شده و جای غذا خالی مانده است.

نیروهای جاذبه و دافعه ی اعضای بدن بر اثر ورزش تقویت می شوند.

رطوبت های بدن در اثر ورزش رقیق می گردند و مسامات (منافذ ریز بدن) باز می شوند.

در ورزش سالمندان باید اختلاف حالات جسمی و بیماری هایی را که معمولا به سراغ آن ها می آیند و عادت آن ها را در ورزش کردن در نظر گرفت. اگر جسمشان در اعتدال کامل باشد ورزش های معتدل برای آن ها مفید است. اگر یکی از اندام های آن ها در بهترین وضع اعتدال نیست باید در هنگام ورزش مراعات آن اندام بشود و دستور ویژه هر اندام درباره آن اجرا گردد.

مثلا اگر سالمندان سر گیجه دارند یا صرع و یا مواد «مرضی» به سوی گردنشان ریزش می کند و یا بخارهای زیاد به سوی سر و مغزشان بالا می رود، نباید در موقع ورزش سرشان را خم کنند؛ ورزش چنین کسانی باید پیاده روی، مسابقه دو، سوار کاری و آن نوع ورزشی باشد که به نیمه پایین تن مربوط می شود. اگر در پاها آسیبی داشته باشند ورزش آن ها باید از نوع ورزش های مربوط به بخش های بالای تنه، از قبیل وزنه برداری و پرتاب سنگ باشد. اگر قسمت میانی تن آسیب داشته باشد مثلا طحال یا کبد و یا معده و یا روده ها در شرایط صحت نباشند، ورزش دو طرف تن سودمند است به شرطی که مانعی در کار نباشد؛ اما اگر آسیب اطراف سینه را گرفته باشد نباید به جز ورزش قسمت بالای تن انجام دهند.

اندام های آسیب دیده را باید تدریجا به ورزش درآورد تا از آن نیرو گیرند. ورزش دادن تدریجی اندام های آسیب دیده و ناتوان گرچه برای پیران خوب نیست، برای کسانی که در سایر مراحل عمر هستند مفید است. آنچه در این زمینه برای پیران ممنوع است برای پیرترانی که از پای افتاده اند جایز می باشد. از پای افتادگان (خانه نشینان) باید اندام های ناتوان را به تدریج با ورزشی که مناسب و سزاوار آن ها است مانوس کنند. اندام های بیمار شده را ممکن است بتوان در ورزش شرکت داد و یا نتوان به این امر واداشت. منظور این است که اگر اندام مورد نظر، گرم یا خشک باشد یا این که ماده ای در آن باشد که پخته نشده است و بیم آن می رود که بر اثر ورزش متعفّن شود، نباید آن اندام را به ورزش درآورد.

اندام

بیماری

پیران

تناسب

سالمندان

سرگیجه

سنتی

کبد

معده

ورزش

بررسی پیامدهای ناشی از بی تحرکی و کم تحرکی بر کل بدن و به تفکیک اعضاء

پیامدهای کم تحرکی و عدم تحرک

عدم تحرک یا کم تحرکی از ویژگی‌های تحمیلی و اجتناب ناپذیر زندگی مدرن است. در واقع به لطف فناوری، ابداع و تولید ابزار مختلف این عصر؛ افراد بدون نیاز به تحرک، عرق ریختن و یا حتی ایستادن، پشت میز یا بر روی مبل نشسته و بسیاری از کارهای روزانه خود را انجام و ضروری‌ترین نیازهای خود را برطرف می‌کنند.

تحرک یکی از اصول شش گانه طب سنتی است که عدم رعایت آن، سلامتی را به خطر می‌اندازد.

در این بین به یک مشکل اساسی بدل شده است، عدم توجه به پیامدها و مشکلات ناشی از این عدم تحرک یا کم تحرکی است،

عوارض و پیامدهای ناشی از بی تحرکی بر کل بدن

   کشیدگی مهره‌های گردن

   شانه درد و پشت درد

   آسیب به دیسک کمر

   پوکی استخوان‌ها و کندی عملکرد مغز

   تغییر شکل ساختاری ستون فقرات

   تورم پاها

   تشکیل سنگ کلیه

   ابتلا به بیماری‌های کبدی

   افزایش خطر بروز حمله قلبی

   آسیب دیدن سلامت روان

   کاهش توده عضلانی اسکلتی

   افزایش وزن و چاقی

   غلبه اضطراب و افسردگی در افراد

فواید ورزش در طب سنتی

آنچه که در بالا بدان اشاره شده، نوعی سبک زندگی توأم با بی تحرکی یا کم تحرکی و کاهش میزان فعالیت فیزیکی کل بدن است، اما ما قصد داریم در قسمت ذیل به عوارض و پیامدهای کم تحرکی یا عدم به کارگیری هر یک از اعضاء بدن بپردازیم:

عوارض و پیامدهای ناشی از عدم تحرک بر اعضاء بدن (به تفکیک)

قلب هرگز به چالش کشیده نشود کمترین کار ممکن را انجام می‎دهد و مانع از آن می‌شود که شما مقدار بیشتری از مسافتی که به آن نیاز دارید بپیمایید. یک قلب ضعیف همچنین موجب تضعیف گردش خون می‌شود.

عضلاتی که به کار گرفته نشوند، ضعیف می‌شوند و زمانی که به آن‌ها نیاز دارید مانع اجرای بهینه فعالیت می‌شوند. تاندون‌ها، شکننده می‌شوند و به راحتی می‌توانند با حرکات ناگهانی پاره شوند. عضلاتی که به خوبی نگهداری نشوند خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده و سفت می‌شوند.

مفاصل در دوران جوانی غضروف بدن به وسیله حرکت افزایش می‌یابد. اگر شما در هنگام کودکی غیرفعال باشید، غضروف‌های شما نازک‌تر از حالتی خواهد بود که شما فعال بوده باشید. غضروف نازک خطر بروز آرتریت یا التهاب مفصلی را افزایش می‌دهد.

استخوان‌ها مثل غضروف‌ها زمانی که بارگیری می‌شوند؛ قوی‌تر می‌شوند. دلیل اصلی که یک اسکلت شکننده می‌شود به خاطر عدم فعالیت است. پوکی استخوان متداول‌ترین علت برای شکستگی در بین افراد مسن یا سالخورده است.

سیستم گردش خون

عدم فعالیت موجب مسدود شدن مویرگ‌ها یا مجراهای خونی کوچک شده و مانع توزیع اکسیژن به عضلات یا سایر بافت‌های بدن تان می‌شود.

حداقل 150 دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط ​​در هفته ، 2 تا 3 روز انجام تمرینات تقویت عضله و 3 یا بیشتر روز تمرینات تعادل توسط WHO به عنوان حداقل تمرین ورزشی برای کاهش افت فیزیکی در افراد توصیه شده است.

منبع: کتاب کشش درمانی


آخرین مطالب این وبلاگ



ساخت وبلاگ حرفه ایساخت وبلاگ حرفه ای رایگان
Buy Website Traffic Cheap
Buy Real Traffic
Buy website Traffic



  ساخت وبلاگ